Topic started by VENKIRAJA on Tue Mar 4 14:34:42 2008.

[Full View]

| RSS Feed | Email me when a reply is posted

Responses:

• Full Thread
  

• From: pavalamani pragasam on Sun Jun 28 10:40:13 2009.

  [Full View]

  மிளிர்கிறது எழுத்தின் ஒளி, இன்னும் சிறப்பாய், சிறப்பாய்!
  
  

• From: VENKIRAJA on Wed Jul 1 2:14:42 2009.

  [Full View]

  pavalamani pragasam wrote:

  மிளிர்கிறது எழுத்தின் ஒளி, இன்னும் சிறப்பாய், சிறப்பாய்!

  
  
  நன்றி அம்மையாரே... தொடர்ந்த ஊக்குவிப்பின் பயனே இதெல்லாம்!
  
  

• From: P_R on Thu Jul 2 10:37:22 2009.

  [Full View]

  Venki, how about giving this a shot.
  
  

• From: VENKIRAJA on Mon Jul 6 3:13:22 2009.

  [Full View]

  18+
  கதையில் காமம் தூக்கலாக இருப்பதால், உங்களை முன்கூட்டியே ஒச்சரிக்கிறேன்... ச்சீய்... எச்சரிக்கிறேன்.
  
  ஆப்பிள்
  வார்த்தைகள் அர்த்தமற்று போய்விட்ட வனாந்திரத்தில் நான் அமர்ந்திருக்கும் அமிர்த வேளையில் நேரம் ஒரு பொருட்டே அல்ல. எனது ஜீவனற்ற உடலைத் தின்றுகொண்டிருக்கும் தாபத்தை வீழ்த்தும் உனது மோகக்கணை என் விமோசனக் கனியை குறிபார்க்க வல்லதா? வீறு கொண்டு எழும் காமமெனும் விலங்கு வீரியமானதொரு ஆயுதம் என்ற நம்பிக்கையில் ருத்ரானந்த தாண்டவத்தில் நாம் இணையவோமாக.
  உனது ஸ்பரிசம் எனது மேனி முழுவதையும் ஆக்கிரமிக்கிறது. தந்தியடிக்கும் உதடுகளை விழுங்கும் உனது வாய் வழியாக நமது அடிப்படை திரவியங்கள் உடல்களிருந்து வெளியேறி நமது ஆதிக்கூறுகளின் தோல் போர்த்திக்கொண்டு வெப்பம் காய்கின்றது. நம் நடன அரங்கேற்றத்தின் முத்திரைகளுக்கு ஜதி சொல்வதும் நாமே தான். நெற்றியில் தாரையாய்ப் பெருகும் வியர்வையினூடே அக்குளிர் சாகடிக்கப்படும் அதே வேளையில் எனது பாதங்களை ஏந்தும் உனது வளமான தோள்கள் குளிரை உயிர்ப்பிக்கின்றன. ஆகம நெறிகளின் தாள்களைத் தகர்த்தெறிந்து கூடலது மோகமொழி வசனகவிதையென சப்தம் எழுப்புகிறது. மகரந்தம் சிந்திக்கொண்டேயிருக்க உயிரின் மெல்லிய மலரிதழ் விரிந்து விரிந்து மூடுகிறது. இசை வடிவமொன்றின் நேர்த்தியில் ஒன்றன் பின் ஒன்றாக அடுக்கிய வில்லைகள் சரிவதன்ன நமது சாரீர சங்கமம் நில்லாமல் தொடர்ந்துகொண்டேயிருக்கிறது. துல்லியமான ஒளிக்கீற்று உன்னையும் என்னையும் குருடாக்கிச்செல்ல முற்படுகையில் வண்ணத்துப்பூச்சியின் தேகம் ஒப்ப கண்களை இறுக்க மூடும் போது எழும் மனச்சித்திரங்கள் நிறங்களில் வெடித்துச் சிதறுகின்றது. ஆடைகளைப் பற்றும் என் கரங்களை வன்மத்தோடு தடுத்து உனது ரோமங்களைக் கோத ஆணைகள் பிறப்பிக்கிறாய். நாக்கினை அவ்வப்போது கடித்துவிடுகிறேன், நகங்களால் என்னுயிரையே கிழிக்க நினைக்கிறேன், இடையில் சட்டென பெருகும் கண்ணீரில் கரைந்து போகின்ற காதலில் வழிகிறது கொஞ்சம் குருதி. மரணத்தின் கதவுகளுக்கு அருகிலிருக்கும் எனக்கு கரைகளில் துள்ளும் மீன்கள் உயிர் துறக்கும் தருணத்தில் அலையிழுத்துக்கொள்ளுவதை போல எனது விமோசனக்கனிக்கு பாதை தெரிகிறது. போதையில் நெளியும் நமது பொம்மை உடல்கள் ஏகாந்தத்தில் லயித்திருக்க தீயின் சுவாலைகள் நுழைவாயிலை அகழியாய் உருமாற்றுகிறது. புதைகுழியிலிருந்து தவழ்ந்து செல்லும் என்னை வலுக்கட்டாயமாக இழுத்து அதே பழைய கோப்பையில் மீண்டும் மதுவருந்த முனைகிறாய்.
  இனி என்னை ஏழு கடல்களுக்கும் ஏழு மலைகளுக்கும் அப்பாலிருக்கும் அமானுஷ்ய கோட்டைக்கு இட்டுச்செல்லும் நாயகன் ஒருவன் என்னை மீட்டெடுக்கும் வரை நான் மறுபடி காத்திருக்க வேண்டும்.
  
  

• From: VENKIRAJA on Mon Jul 6 3:14:51 2009.

  [Full View]

  Prabhu Ram wrote:

  Venki, how about giving this a shot.

  
  
  pArthEn PR. innoNNum irukku:link ithellAm namakku thEvayA?
  
  

• From: VENKIRAJA on Sat Aug 29 9:55:52 2009.

  [Full View]

  மையம்
  
  Link
  
  டேப்பை பொருத்திவிட்டு திரையை நோக்கினேன். கருப்பு வெளியில் வெள்ளைப் பொத்தல்கள் விழுந்தமாதிரி இருந்தது. பின்னணியில் இசையா சத்தமா என்று தரம் பிரிக்க முடியாத ஒரு ஒலி. சிவப்புப் புள்ளி ஒன்று தொலைக்காட்சியின் ஓரத்தில் கண்சிமிட்டிக்கொண்டே ஆர்.இ.சி என்று அறிவித்தபடி நொடிகளை எண்ணிக்கொண்டிருந்தது. ஜெ.ஜெ டிவியின் சென்னை மவுண்ட் ரோட் அலுவலக செய்திப்பிரிவில் வேலை செய்துகொண்டிருக்கும் நானும் என் அலவன்சில் கம்பெனி தந்த பேஜரும் பெருமூச்சு விட்டுக்கொண்டிருந்தோம். தமிழகக் கழகங்கள் ஸ்பான்சர் செய்யும் செய்திகளை குளியல் சோப்பு விளம்பரங்களுக்கு இடையில் முடிந்து வைக்கும் பிலிம்சுருள் தையல்காரன் நான். நாளை காலை செய்திகளுக்கு வந்திருந்த பிலிம்களை பரிசீலித்து காஜா போடவேண்டியிருக்கிறது, தம்பியிடம் இருந்து ஓயாமல் பேஜரில் குறுந்தகவல்கள் கொட்டிக்கொண்டே இருக்கின்றன.
  8:28 p.m <>
  8:33 p.m <>
  எடிட்டரின் க்யூபிக்கிளில் வீடியோ வில்லைகள் எல்லாவற்றையும் சமர்ப்பித்துவிட்டு கிக்கரை உதைத்தேன். சிகப்பு விளக்குகள் ஏதும் இல்லாமலேயே போரூர் ரவுண்டானா பயங்கர நெரிசலாக இருந்தது. என்னை நோக்கி வந்த ஒரு உருவம் பைக்கின் ரியர்-வ்யூ கண்ணாடியை தன் இடுப்பால் உடைத்துவிட்டு மறைந்தது. கெட்டவார்த்தைகளை உதிர்த்துக்கொண்டிருக்கும் என் உதடுகள் இருபதாய் பிரதிபலித்துக்கொண்டிருந்தது.
  [20.2.97]
  
  தெருவோர விநாயகர் கோயில். கோடம்பாக்கம் டிபன்ஸ் காலனி ஏரியாவில் யாரும் இவளை பார்த்ததில்லை. நார் நாராக இருந்த கந்தலால் அவள் மூடப்பட்டிருந்தாள். கேசத்தில் சிமெண்டும் சிடுக்கும் மீதி இருந்தன. வரப்பட்டினி, ஆனால் பற்களில் இருந்த கறைகளில் ஈயாடிக்கொண்டிருந்தது. ஏரியாவிற்கு புதியவர்கள் இவளிடம் விலாசம் கேட்கப்பார்த்தார்கள். நாய்கள் அவளை வெறித்தும் குரைத்தும் விரட்டப்பார்த்தன. அம்மாக்களுக்கு ஒரு புதிய பூச்சாண்டி கிடைத்திருந்தாள். வரவர அந்த ஏரியாவில் ஒருத்தியாகிவிட்டாள், மீதி சோற்றை இவளுக்கு கொட்டினர். எப்போதாவது அந்த வீதியில் வந்துபோகும் பச்சை நிற பல்லவனைப்பார்த்தால் மட்டும் வீறுகொண்டு எழுந்து விளங்காத பாஷையில் திட்டி மண்ணைத்தூற்றினாள். பள்ளிக்கூட பொடிமாஸ் எல்லாம் இவளை சுற்றி சுற்றி விளையாடின. அவர்கள் பஸ் பொம்மையை கிட்டே எடுத்துவந்தால் மட்டும் சுக்குநூறாக உடைத்துவிடுவாள்.
  [20.3.97]
  
  "லவ்வு சிகரெட் மாதிரி!"
  "போதையை குடுக்குறாப்ல கொடுத்திட்டு கடைசியில கொல்லுறதாலயா?"
  "ச்சீய்! இல்ல!"
  "பின்ன... என்ன ஃபிலாசஃபி?"
  "போதைக்கு அடிமையாக்கிட்டப்புறம் விடவே முடியாது. அப்படியே ஒரு ஒரு வாரம்.. இல்ல மாசம் இல்லாம போனாலும், திரும்ப தம் அடிக்கும் போது போதை ரெண்டு மடங்காயிரும்!"
  "ஓஹோ.. அப்போ டெஸ்ட் பண்ணிருவோம். ஒரு மாசம் நாம பேசிக்கவோ பார்த்துக்கவோ வேண்டாம். ஃபோன், பேஜர் ஒண்ணும் கெடையாது."
  "நீ தோத்துருவடா!"
  "ஜனவரி 20, இன்ன தேதியிலருந்தே பந்தயம் வச்சுப்போம்."
  "சீரியசாவா சொல்ற?"
  “I do smoke. I do love. I’m addicted.”
  "சரி.. உன் இஷ்டம். என்னைய ஐயப்பன்தாங்கல் டிப்போவுக்கு முன்னாடி ட்ராப் பண்ணிரு. பரீட்சைக்கு முந்தின ராத்திரியெல்லாம் படிக்கிற மாதிரி இன்னைக்கெல்லாம் லவ்விருவோம்."
  "நீ கெளம்பு. ஒரு மாசம் கழிச்சு லவ்வலாம். நான் பஸ்-ல வந்தேன் தாயீ.. திரும்பவும் 88-கே பஸ்ஸுக்கு வெய்ட் பண்ணனும்"
  [20.1.97]
  
  முழுக்கை சட்டையின் மடிப்பில் செருகியிருந்த கடைசி பத்து ரூபாய்த்தாளில் கோபாலகிருஷ்ணா தியேட்டர் அருகில் ஸ்டேஷன் ரைட்டருக்கு டீயும் பன்னும் நெய்வேத்யம் படைத்தார் பெரியவர். அதிர்ஷ்டவசமாக, அல்லது துரதிர்ஷ்டவசமாக அவரது மகள் முன்தினம் புறநகர்ப்பகுதியில் கண்டெடுக்கப்பட்ட உடல்களுக்கிடையில் இல்லை. குவார்ட்டர்ஸ் வாட்ச்மேன், இஸ்திரிக்காரன், சுற்றத்தார் கேவலம், தெருவில் விளையாடும் பொடிசுகள் கூட இவரை சட்டை செய்யவில்லை. சும்மா போலியான புன்னகை கூட இல்லை. அவரது மனைவி அண்மையில் மாரடைப்பு ஏற்பட்டு இப்போதுதான் வீடு திரும்பியிருக்கிறார். அக்கம்பக்கத்து சண்டியர்கள் அடுப்படியிலிருந்த சோற்றை எடுத்து தெருநாய்களிடம் வீசிக்கொண்டிருந்தனர். குடன் தொகை தந்த சௌகார்பேட்டை குல்லாக்கள் வாசலில் மூக்கால் அழுதுகொண்டிருந்தனர், சவரக்கத்தி துரு ஏறியிருந்தது, காக்கி சட்டையில் சிலந்தி வலை. முக்குக்கடை அண்ணாச்சி பாமாயில் கணக்கில் தரமாட்டேன் என்கிறார். கைக்கடிகாரமும் துடிப்பதை நிறுத்திவிட்டது. என்ன போச்சு... யூனியன் ஸ்ட்ரைக்கின் போது எதற்கு நேரம் பார்க்க வேண்டும்?
  [27.2.97]
  
  கால்களை தட்டிவிட்டு அவருக்கு முன்னால் ஓடிக்கொண்டிருந்தது நேரம். நேற்றிரவே ப்ரேக் வால்வை டைட் செய்திருக்க வேண்டும், பாவம் ஓவர்ட்யூட்டிக்கு பின் மெக்கானிக்கை பிடிக்கமுடியவில்லை. இன்று தாமதமாகிவிட்டது. சீக்கிரம் வண்டியை ஐயப்பன்தாங்கல் டிப்போவிலிருந்து கிளப்பவேண்டும். சிட்டியின் ட்ராஃபிக் சாகரத்தில் சங்கமித்துவிட்டு பின்னால் ட்ரிப்பில் சுதாரித்துக்கொள்ளலாம் என்ற நினைப்பில் சிவசிவ சொல்லிவிட்டு 37-ஜி ஆக்சிலரேட்டரால் உறுமினார். என் தம்பி ஈ-மெயில் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். நான் டை கட்டியபடி ஷூவிற்கு பாலிஷ் போட்டுக்கொண்டிருந்தேன். டிவியில் பெப்சி உமா யாருடனோ விளம்பரச்சிரிப்பு சிரித்துக்கொண்டிருந்தார்.
  
  <7:20> "ஆன்லைன்ல இருக்கியா? நீ ஜெய்ச்சுட்டே. லவ்வு சிகரெட் மாதிரி தான்! பதில் சொல்லுற வரைக்கும் ஆன்லைன்லயே இருக்கேன்... லவ் யூ!"
  <7.45> "லவ் யூ டூ! சாயந்தரம் ரவுண்டானாவுக்கு பக்கத்துல மெக்ரன்னெட் வந்துரு."
  
  "நான் என்று சொன்னாலே
  நான் அல்ல நீ தான்
  நீயின்றி வாழ்ந்தாலே நீர் கூட தீ தான்!"
  "என்னடா.. பாட்டு எல்லாம் பயங்கரமா இருக்கு!"
  "ஒரு மாசம்.. மீட்டருக்கு மேல ஏதாச்சும் போட்டு குடுங்க மேடம்!"
  "இங்கேயா? உங்க காலனி பக்கம் எங்கயாச்சு போலாண்டா.. "
  "நாளைக்கு பார்க்கலாம். அண்ணன் சீக்கிரம் வர சொன்னான். பஸ்-ல வந்தேன் தாயீ.. திரும்பவும் 88-கே பஸ்ஸுக்கு வெய்ட் பண்ணணும்", கையசைத்தபடியே நீங்கள் கேட்ட பாடல் விஜய் ஆதிராஜ் மாதிரி பின்னோக்கி நடந்தான்.
  [20.2.97]
  
  "பஸ்-ல வந்தேன் தாயீ.. திரும்பவும் 88-கே பஸ்ஸுக்கு வெய்ட் பண்ணணும்", கையசைத்தபடியே நீங்கள் கேட்ட பாடல் விஜய் ஆதிராஜ் மாதிரி பின்னோக்கி நடந்தான்.
  "தோடா! புடிச்சுக்கோ!"
  காற்றின் அலைகளில் பயணித்த அந்த முத்தத்தை டென்னிஸ் வீரனைப்போல எதிர்நோக்கித் திரும்பினான். பரவசம் பரவும் அந்த நொடியில் இருவருக்கும் இடையில் முத்தங்கள் சரமாரியாக பொழிந்தன. புன்னகையில் தோய்ந்து கண்களை வினோதமாக சிமிட்டி கைகளை அவன் விரிக்க காதலில் நனைந்து நனைந்து நமுக்கும் நிலையில் இருந்தது மவுண்ட் பூந்தமல்லி சாலை. அந்த நொடி வரை பஸ்சின் அங்குசம் அவர் காலில் தான் இருந்தது. சிக்னல் பச்சையிலிருந்து பழுத்து செம்மையாகும் நேரத்தில் அனாவசியமாக நிறுத்தி ட்ரிப் தள்ளிப்போய்விடுவதைத் தடுக்க சீராகவே செலுத்தினார் ஓட்டுனர். அரைவேக்காட்டு 'எல்' போர்ட் ஒன்று திடீரென்று ப்ரேக் போட லேன் மாற்றும் போது... பாவம்! இப்படி சாலையைக்கடக்க அவன் நிச்சயம் எண்ணியிருக்கமாட்டான். அலறல் சத்ததோடு அந்தப் பெண் கீழே சரிந்தாள். அதிர்ச்சியிலிருந்து எழுந்து எதையோ துரத்துவது போல ஓடி ஒரு பைக்கின் கண்ணாடியைத் தகர்த்தாள். பைக்கிலிருந்து இறங்கிய நான் என்னதான் நடக்கிறது என்று பார்க்க போனேன். நடந்த விபத்து மீனாட்சி கல்லூரி மாணவர்களுக்கும், பேருந்து ஓட்டுனர்களுக்கும் இடையில் பிரச்சனையாகிவிட்டது. சகா ஒருவன் இறந்ததை அடுத்து ஓட்டுனரை மாணவர்கள் குமுறியிருக்கிறார்கள். பஸ் பெருசுகளோ கௌரவம் இழந்ததால் ஸ்ட்ரைக்கில் குதித்தனர். சாலையோரம் கேட்பாரற்று கிடந்தது... என் தம்ம்ம்ம்பீ! தூக்கிக்கொண்டு ஆட்டோவில் இராமச்சந்திரா மருத்துவமனைக்கு ஓடினேன். அவனது வெள்ளை சட்டை மிச்சமின்றி சிவப்பாகி என் தோளில் துவண்டது. காவல்துறை காகிதங்களில் ஒப்பமிட்டுக்கொண்டிருக்கையில் நான் ஒட்டிய காலை செய்திகள் திரையில் ஓடிக்கொண்டிருந்தன. விபத்து வீடியோவை சற்றுமுன் என்று கார்டு போட்டு அசிஸ்டெண்ட் எவனோ சேர்த்திருக்கிறான். மேசையில் ஒரு செய்தித்தாள் கிடந்தது. தலைப்புச்செய்தியில் போலீசார் சொன்ன அந்த பேருந்து ஓட்டுனர். அடுத்த பக்கத்தில் நான் தந்திருந்த தமிபியின் இரங்கல் கட்டம். அடுத்த பக்கத்தில் ஏதோ பெண்ணொருத்தி காணவில்லை என்ற விளம்பரம். அவளை சமீபத்தில் எங்கேயோ பார்த்த மாதிரி இருந்தது.
  [21.3.97]
  
  
  

• From: pavalamani pragasam on Sat Aug 29 11:58:10 2009.

  [Full View]

  முடிவு முதலிலேயே தெரிந்துவிட்டது! பரவாயில்லை, நடைதான் ரொம்பவே சிரமப்படுத்துகிறது! வித்தியாசமாக முயற்ச்சிப்பதில் தவறில்லை, ஆனால் என்னை போன்றவர்களும் நூல் பிடித்து நுனி அறிந்து சிக்கலின்றி படித்து முடிக்கவேண்டுமில்லையா? இப்படி பகுதி பகுதியாய் கதையை பின்னும் பாணியில் இன்னும் கொஞ்சம் இலகுத்தன்மையை கொண்டு வர முயலுங்கள். இந்தக் கதையை ஏற்கெனவே படித்திருக்கிறேனா?
  
  

• From: VENKIRAJA on Tue Sep 1 13:06:46 2009.

  [Full View]

  pavalamani pragasam wrote:

  முடிவு முதலிலேயே தெரிந்துவிட்டது! பரவாயில்லை, நடைதான் ரொம்பவே சிரமப்படுத்துகிறது! வித்தியாசமாக முயற்ச்சிப்பதில் தவறில்லை, ஆனால் என்னை போன்றவர்களும் நூல் பிடித்து நுனி அறிந்து சிக்கலின்றி படித்து முடிக்கவேண்டுமில்லையா?

  
  
  மையத்தில் தன்னடக்கத்திற்கென்றே தனியாக ஃபோரம் ஆரம்பிக்க வேண்டியிருக்கும் போலிருக்கிறது.
  
  

  pavalamani pragasam wrote:

  இப்படி பகுதி பகுதியாய் கதையை பின்னும் பாணியில் இன்னும் கொஞ்சம் இலகுத்தன்மையை கொண்டு வர முயலுங்கள்.

  
  இலகுத்தன்மையை பொறுத்தவரை சரியாக பின்ன வரவில்லை. எங்கோ துணி குறைகிறது.
  
  

  pavalamani pragasam wrote:

  இந்தக் கதையை ஏற்கெனவே படித்திருக்கிறேனா?

  
  
  ஆம், ஆங்கிலத்தில் சில பக்கங்களுக்கு முன்னாடி.
  
  

• From: pavalamani pragasam on Tue Sep 1 21:00:08 2009.

  [Full View]

  
  
  

• From: Querida on Tue Sep 8 14:07:36 2009.

  [Full View]

  All this time I felt your story thread would be lost on me because of the first post written in Thamizh script. Just by chance I scrolled down today and found....ahhh yess....English stories as well...a perchance to glimpse into this writer's mind. You have a powerful, symbolic charged way of writing. I can see the influence of the directors/movies you mentioned but they have propelled you further...as a innovator not a mere imitator. Keep it up!
  
  

| RSS Feed | Email me when a reply is posted

Want to post a response?